Kelly Jansen:
Het ging voor mij heel snel
Kelly Jansen (40) kreeg ongeveer drie jaar geleden last van hoofdpijn en nekklachten. De oorzaak bleek een slijmbeursontsteking en daar werd ze voor behandeld. Maar de klachten bleven, dus ging ze opnieuw naar haar arts. Hij constateerde slijtage en ook daar werd ze voor behandeld. Anderhalf jaar later was er nog steeds weinig verbeterd. Kelly: ‘Ik modderde door en werkte door en zat onder de pijnstillers. Uiteindelijk kreeg ik zelfs last van uitval in mijn handen en bleek ik een nekhernia te hebben. Het medische advies was ‘rust’, om zo te proberen de klachten te verhelpen. Rond die tijd ging ik de ziektewet in. Ik werkte bij de Ikea in Hengelo en mijn werkgever wist ook niet hoe ze mij konden helpen. Dankzij de rust ging het met vlagen wel eens wat beter en dan ging ik meteen weer voor een paar uur aan de slag, want ik miste mijn werk. Maar langzamerhand ontstond er een patroon: als ik iets deed, werd de pijn erger en anders niet. Dus deed ik steeds minder. Werk, privé en mijn sociaal leven zette ik allemaal op een laag pitje. Achteraf gezien ging ik volledig naar mijn klachten leven. Dat werd het centrum van alles.’
Alles al geprobeerd
Op een gegeven moment kreeg Ikea een nieuwe bedrijfsarts in dienst. Kelly vertelde haar verhaal en wat ze allemaal al had geprobeerd om weer gewoon te kunnen functioneren: ‘Deze arts had van trainingen gehoord zoals bij AanZet WerkAdvies en is in de buurt gaan zoeken waar ik terecht zou kunnen. Mijn werkgever stond er positief tegenover. De bedrijfsarts was ook heel stellig: ‘Ik vind dat zij deze weg moet bewandelen’. Ik was zelf nog niet overtuigd dat het zou werken, maar ik wilde alles aangrijpen. Na alle medische behandelingen liep ik intussen al heel lang bij een fysiotherapeut, terwijl het me niet hielp. Toch durfde ik er niet mee te stoppen, want dan werk je in feite niet meer actief aan je herstel. Een andere insteek, zoals die van AanZet WerkAdvies, kwam voor mij dus als geroepen.’
Weer net als vroeger
AanZet WerkAdvies doet eerst een intakegesprek met elke cliënt. Daarna volgt een fysieke en mentale trainingsperiode van drie weken. Kelly: ‘We hadden een groep van vijf personen tijdens de training. Het is geen nare confronterende aanpak en je wordt bijvoorbeeld niet met je klachten in het middelpunt geplaatst. Ze hebben iets in me getriggerd; een andere manier om met mijn lichaam om te gaan. Daar moet je wel in mee (willen) gaan en ik deed niets liever, want ik wilde weer aan het werk. Sociale contacten vind ik natuurlijk ook heel belangrijk, maar het ging me toch vooral om m’n werk. De kinderen worden groter en dan is het echt niks aan om elke dag alleen thuis te zitten. Ik merkte al snel dat het denkpatroon van AanZet WerkAdvies me erg aansprak. Sterker nog: ik was in zekere zin verrast dat ik van dat pad was afgeslagen. Ik herken mezelf nu weer. Al na anderhalve week training dacht ik ‘goed, nu is het me duidelijk’ en daar werd ik onrustig van. Ik wilde met mijn nieuwe situatie aan de slag. Intussen werk ik weer 20 uur, net als voordat ik ooit klachten kreeg. Ik heb nog wel eens last van mijn schouders, maar dat los ik niet op door het uit de weg te gaan. En ik hoor van allerlei mensen om me heen ‘je bent weer net als vroeger!’.
