Vera Huf

 

Een geschenk uit de hemel

 

Vera Huf leefde al van jongs af aan met pijn. Rond haar 23e stelde een reumatoloog de diagnose fybromyalgie, wat zoveel betekent als pijn door spierspanning. Negen van de tien ochtenden werd ze wakker met het gevoel net een marathon te hebben gelopen. Doodmoe en met intense spierpijn. Als ze met vrienden ging stappen moest ze tegen 01:00 uur naar huis, want de energie was op. Vera: ‘Ik belandde bij een soort lotgenotengroep van twintig vrouwen met dezelfde diagnose als ik. Van te voren verwachtte ik dat ik daar zou leren hoe ik er beter mee om kon gaan. Om zo volledig mogelijk te leven. Maar de ene vrouw zat in een rolstoel, een tweede liep met krukken en een derde werkte nog maar twee uur per week op therapeutische basis. Ik moest alles gaan aanpassen, bijvoorbeeld een fiets nemen met zo’n motortje en zittend strijken." Lachend: "of helemaal niet strijken, dat is niet zo’n ramp. Maar serieus, ik schrok enorm: ‘Wordt dit mijn leven?’. Daar heb ik me volledig tegen verzet. Ik lette totaal niet op mijn grenzen en ging maar door. Ik zou wel even laten zien wat ik allemaal kon. En toen zei mijn lichaam een jaar geleden: genoeg. Tijdens korfbal scheurde ik een spier en daarna knapte ik he-le-maal af. Elke dag was ik verdrietig, depressief bijna, ik had zo’n pijn in m’n lijf en altijd maar moe. Dat gevoel kan ik je nauwelijks uitleggen".

 

Week ziektewet werd half jaar

Vera werkt als verzorgende ig (individuele gezondheidszorg) bij Zorgcentrum De Posten in Enschede. Sinds vijf jaar werkt ze met ouderen, waar ze erg van geniet. Maar werken was er sinds de korfbalblessure niet meer bij: ‘Ik zou een weekje rust nemen, wat uiteindelijk een half jaar werd. De eerste bedrijfsarts waar ik kwam ging helemaal mee in het verhaal van fybromyalgie en kalm aan doen. Hij had het er al over dat ik me deels kon laten afkeuren. Gelukkig – al vond ik het toen heel jammer – kreeg hij een andere baan en ik een andere bedrijfsarts. Die kende de goede resultaten van AanZet WerkAdvies en stelde me voor om naar hun te gaan. Hij zei: ‘Ik geef je op voor re-integratie’. Een geschenk uit de hemel. Voor het eerst durfde ik weer te denken dat er misschien iets aan te doen was. En ik wilde alles wel doen, want mijn werkgever had het er al over om me te laten omscholen.’

 

Werken voor Poortwachter

De wet Poortwachter schrijft voor dat mensen moeten werken, als dat maar enigszins kan. Vera was niet in staat tot haar reguliere taken, maar ze kon wel administratieve dingen doen. Haar werkgever zocht een passende functie en ze eindigde achter een bureau. Vera: ‘Cijfers invoeren in tabellen en voetnootjes typen bij een stuk tekst: helemaal niks voor mij. Ik vond het zo saai. Ik wilde gewoon terug die zorg in. Vlak voordat ik bij AanZet WerkAdvies begon hoopte ik alleen maar dat ik mijn werk terug zou krijgen, hoe dan ook. In mijn eerste week bij AanZet WerkAdvies was ik daarvan overtuigd en wilde ik misschien weer eens fitnessen. In mijn tweede week fitneste ik en wilde ik wel weer een groeples doen. Het ging rap beter, kortom. Volgens mij boekt AanZet WerkAdvies zulke successen dankzij hun multidisciplinaire aanpak. Vier specialisten vullen elkaar aan en geven elke cliënt de ideale behandeling. Ik ben ervan overtuigd dat mensen hier de rest van hun leven profijt van kunnen hebben. Ook mensen die niet (chronisch) ziek zijn. Ik hoop dat meer reumatologen, fysiotherapeuten en bedrijfsartsen AanZet WerkAdvies leren kennen en mensen doorsturen.’

 

Zumba instructrice

Vera oogt erg fit en ontspannen. Ze vertelt hoe ze leerde anders met haar dagelijks leven om te gaan. Zichzelf niet voorbij rennen is de truc voor haar: ‘Ik heb nog wel een terugval of twee gehad. Natuurlijk bij lange na niet zo diep als de dip waar ik uitkwam, maar soms heb je even steun nodig. Dan bel ik Remco voor een gesprek. Het is een leerproces, maar ik ben sterker dan ooit. Ik fiets bijna elke dag acht kilometer naar m’n werk. Ik volg Zumbalessen bij de sportschool en wordt zelfs opgeleid tot instructrice. Ik dans en fiets en werk, terwijl ik ooit dacht dat ik in een rolstoel zou eindigen! Het is fantastisch wat de professionals van AanZet bereiken. En ik ben erg blij dat De Posten open staat voor een re-integratietraject als dit!’